هنگامی که احمدینژاد در مناظرههای تلویزیونی پردهی حیا را درید و منتقد، مخالف، دشمن نداشته و دشمن فرضی را به یک چوب راند، همانجایی که آمارهای اقتصادی دروغ میداد و وجود «دانشجویان ستارهدار» را که زائیدهی وزارت علوم دولتاش بود، انکار میکرد، به فردای ریاست دولت دهم میاندیشید که اکنون میدانیم از همان هنگام نتیجهاش را میدانست. نتیجهیی که اساساش بر «کودتا» بود و ماحصلاش ایجاد بستری برای «انتقام». 
احمدینژاد را علاوه بر خصلت «دروغگویی»، خصلتی چون «کینهجویی» نیز هست. در خاطرهی جمعی ما هست که حضور او در پلیتکنیک با چه اعتراضی از دانشجویان این دانشگاه روبهرو شد و کینهی او بر سر دانشجویان این دانشگاه با «چاپ نشریات» جعلی چهگونه جلوهگر شد. در همان مناظرههای تلویزیونی بود که محسن صفایی فراهانی یکی از بزرگترین منتقدان اقتصادی و ورزشی دولت نهم را متهم به «فساد مالی» کرد و عجب نیست که اکنون صفایی فراهانی هفتمین ماه زندان را میگذراند و ۶ سال زنداناش را گرفته است. چنانکه عجب نیست امروز روز دو رئیسجمهور پیشین و کاندیدای رقیب دو انتخابات گذشته را در رسانههایاش عامل «بیگانه» و «سران فتنه» معرفی میکند. هر چه هست کینه است و انتقام از کسی که ریاست دولت کودتایی دهم را فرصتی برای انتقام از همهی آنانی دانست که منتقد و مخالفاش در سالهای گذشته بودهاند.
این است که یک گروه «دانشجویی»ی معترض به سیاستهای غیرقانونی و ناقض حقوق بشری وزرات علوم دولت وی، توسط نهادهای امنیتی و نظامی او سرکوب میشوند و ماشین ناقض حقوق بشر دستگاه قضاییی در خدمت دولت و نهادهای نظامی و امنیتی، حکمهای «سفارشی»ی ساکنان این گروه کوچک را «دو رقمی» انشا میکند و دستور بازداشت آنها را پیاپی صادر و «قرار بازداشت» آنها پیاپی تمدید میکند.
این است که مشعل این انتقام را با اتهام «همکاری با سازمان مجاهدین» روشن میکند و بر خرمن زندهگی دانشجویانی که تنها عملشان پیگیری «حق تحصیل»شان بود، آتش زندان میکشد و چون اژدهایی چند سر آتش خشم و کینهی دل ناپاک خود را خالی میکند. حال و اینجا است که «شورای حق تحصیل» به تنهایی، با تمام اعضایاش، خود میشود یک زندانی:
سید ضیالدین نبوی در همان شروع «انتقامگیری» دولت در خرداد ماه بازداشت شد، دانشجویان محروم از تحصیل که پیش از انتخابات همچون آواری بر سر دروغهای احمدینژاد بودند، در لیست ستاد کودتا و انتقام قرار گرفته و یک به یک بازداشت شدند. ضیا نبوی، از اولینها بود و از همان ابتدا به سلولهای بند ۲۰۹ زندان اوین فرستاده شد. انتقام به سبک احمدینژاد معجونی بود از شکنجههای جسمی و روحی که زندانیان بازداشت شده هر یک سهمی از آن داشتند و نبوی محروم از تحصیل را ماهها سهمی از آن بود.
ضیا نبوی دانشجوی رشتهی مهندسی شیمی ورودی سال ۸۱ دانشگاه صنعتی نوشیروان بابل است که در سال ۸۶ برای مدتی بازداشت و به لطف وزارت علوم دولت احمدینژاد از تحصیل به مدت دو ترم مرحوم شد. کنکور کارشناسی ارشد سال ۸۷ آغازی بود برای ادامهی تحصیل این دانشجوی فعال برای ادامهی تحصیل اما علیرغم کسب نمره و رتبهی خوب باز هم دولت ناقض قانون احمدینژاد توسط وزارت علوماش از ورود او به دانشگاه ممانعت به عمل آورد.
عضویت در «شورای دفاع از حق تحصیل» محلی شد برای دفاع از حقوق قانونی او و دیگر دانشجویان در برابر دولتی که رسم نخبهکشی را مذهب و قبلهی خویش قرار داده و در برابر هر نخبه به عربدهکشان و قدارهبندان بسیجی بها میداد. ضیاالدین نبوی در ۲۵ خرداد ماه بازداشت شد و به زندان اوین رفت، چیزی نزدیک به ۷ ماه بعد از بازداشت، وی در ۲۲ دی ماه حکم ۱۵ سال حبس خود را از قاضی پیرعباسی شعبهی ۲۶ دادگاه انقلاب دریافت کرد که این روزها دست دولت انتقامجوی احمدینژاد از آستین او بیرون آمده است.
مجید دری دیگر عضو «شورای دفاع از حق تحصیل» است که بر جوانیاش آتش انتقام دولت «مهرورز» احمدینژاد با ۱۱ سال زندان هجوم آورده و بر خلیج نگاهاش میلههای سرد زندان را به خشم کشیدهاند. مجید دری را در ۱۸ تیرماه بازداشت کردند و او هم به زندان اوین منتقل شد. اتهام او نیز همچون ضیا نبوی اتهام ناباورانهی «همکاری با سازمان مجاهدین» اعلام شد که ۱۰ سال از این حکم سنگین را به همین خاطر دریافت کرد. حکمی که ۵ سال آن را به تبعید باید در شهر «ایذه» بگذارند.
حکم مجید دری و ضیاالدین نبوی فراتر از یک حکم غیرقانونی و بیدلیل و با اتهامات واهی است، حکم مجید دری و نبوی مصداق یک «جنایت» تمام عیار است، حکم این دو دانشجو پیامی است از طرف دولت کودتایی و انتقامجو برای همهی دانشجویان محروم از تحصیل و در شرف محرومیت که پنجاه پنجاه به کمیتههای انضباطی، یا نامی بهتر «کمیتههای تفتیش عقاید انضابطی» احضار میشوند، است که دست انتقام دولت عدالتمحور از آستین قضات «بیقضاوت» دستگاه قضایی بیرون خواهد آمد و حکمهای دور رقمی و سنگین را انشاء خواهد کرد.
اینچنین است وضعیت حسام سلامت رتبه اول آزمون دکترای جامعه شناسی با ۴ سال حبس و وضعیت مهدیه گلرو که هنوز دو ماه از بازداشتاش نگذشته اتهام چسبانده شده به در «شورای دفاع از حق تحصیل» یعنی «همکاری با سازمان مجاهدین» را پیش روی خود میبیند. اینچنین است وضعیت شیوا نظرآهاری محروم از تحصیل که در ۱۰۰ روز بازداشت قبلی این اتهام را به عنوان یکی از اعضای «شورای دفاع از حق تحصیل» در پروندهی خود دید و اکنون باز هم حریف مهمانکشانِ قتال صفتِ اوین است. اینچنین است وضعیت پیمان عارف محروم از تحصیل که همینک در ۳۵۰ اوین همبند مجید و ضیا است و شاید در انتظار حکمی همردیف آنان و با اتهام «همکاری با سازمان مجاهدین».
مدیار
آمبولانس چند متر آنطرفتر پارک شده بوده است. بعد از نیم ساعت بالاخره آنها که کشته بودندش جسدش را میبرند، تا کی به خانوادهاش تحویل داده شود.
