نقد و شرح وبلاگ یک پزشک ترقیب‌ام کرد که فیلم «افسانه‌ی ۱۹۰۰» را ببینم. فیلمی از شاه‌کارهای عالم سینما که تلفیقی از هنر سینما و هنر موسیقی است. نمی‌دانم شاید من این نظر را داشته باشم که همواره وقتی هنر سینما با یکی دیگر از هنرها تلفیق می‌شود، به ویژه هنر موسیقی؛ یک شاه‌کار سینمایی هم‌چون افسانه‌ی ۱۹۰۰ خلق می‌شود؛ به یاد بیاورید، فیلم «پیانیست» یا «ویولون قرمز» را…

سکانسی که ۱۹۰۰ (نام شخصیت اصلی فیلم با بازی بی‌نظیر تیم راث) روی صورت دخترکی که دیده پیانو می‌نوازد، یکی از به یاد ماندنی‌ترین سکانس‌هایی است که تا کنون در سینما دیده‌ام، یا آن‌جا که  ۱۹۰۰ آدم‌های قسمت اعیانی کشتی را نشان دوست‌اش می‌دهد و روی حرکات آن‌ها پیانو می‌نوازد بسیار دیدنی و تاثیرگذار است.

و آهنگ‌ساز نابغه‌ی  این فیلم را که بدون شک می‌شناسید؛ «انیو موریکونه». یکی از اسطوره‌های آهنگ‌سازی در هنر سینما، به یاد بیاورید موسیقی فیلم‌های «روز روزگاری در آمریکا»، «روزی روزگاری در غرب»، «خوب، بد، زشت»، «لولیتا»، «مالنا» و… را تا موسیقی بی‌نظیر این فیلم را بتوانید درک کنید.

و کارگردان فیلم جوزپه تورناتوره سازنده‌ی فیلم «سینما پارادیزو»ی برنده‌ی اسکار که علاوه بر این دو فیلم فیلم‌های دیگری هم‌چون «مالنا» و «یک تشریفات ساده» را با موریکونه بوده است. محصول هنر این دو این‌بار افسانه‌ی ۱۹۰۰ است که بعد از دیدنش ساعت‌ها با آرامش موسیقیایی آن سر می‌کنید و سکانس‌های  فیلم در ذهن‌تان تداعی می‌شود.

اگر اینترنت پرسرعت دارید، می‌توانید فیلم را آنلاین از این سایت فکر کنم ناقض کپی رایت چینی ببینید

مدیار