«وی با انتقاد از اینکه جنبش نرمافزاری مورد تاکید مقام معظم رهبری و کرسی نقد آزادانه در دانشگاهها به وجود نیامده است، گفت: ما بصیرتمان را در میانه راه گم کردهایم اگر بصیرت تشخیص داده نشود بشر مبتلا به آزمونهایی میشود. در روز تحلیف ریاست جمهوری، مقام معظم رهبری فرمودند «برخی خواص در امتحان شکست خوردند»
این جمله را لاریجانی در صحن علنی مجلس نگفته، در سرمقالهی کیهان هم که از این همین لاطائلات استفاده میکند، این نوشته نیامده، این جملهی یک «متهم» است که به عنوان «دفاع» از خود روز گذشته در «دادگاه» مطرح کرده است. آنچه که از معنای سه واژهی «متهم، دادگاه و دفاع» میدانیم و آموختهایم نه با جملهی بالا و جملههای مشابه دیگری که در آن محل مطرح شده، سنخیتی دارد و نه تداعی کنندهی چنین مسالهیی است.
در دادگاه دیروز دو متهم برای ما نام آشنا بودند؛ امید منتطری و مرتضی سمیاری، این دو و متهمان دیگر در روز عاشورا و دو سه روز بعد از آن بازداشت شده بودند. البته اگر در ماههای بعد دربارهی متهمان دیگری که نمیشناسیم، شنیده شده که برای مثال یک سال قبل بازداشت شده بودند، مسالهی عجیبی نیست. آرش رحمانیپور ۱۹ ساله و بازداشت شده در فروردین ماه و محمدرضا علیزمانی بازداشت شده در اسفند ماه را همینگونه و در همین به اصلاح دادگاهها محاکمه کردند و اعتراف گرفتند و بدون اطلاع خانواده وکلا کشتند (اعدام کردند).
با توجه به بیخبری از این زندانیان به ویژه در مورد منتظری و سمیاری که وجود داشت، اینان از حوادث بعد از روزهای عاشورا و مسائل کشور با توجه به این که در سلول انفرادی و مشغول شکنجه شدن بودند، بیخبر بودهاند. اما از زبان اینان مسائلی را میشنویم که در همین یکی دو هفتهی اخیر در کشور مطرح شده است. این که به نقل از خامنهای مطرح شود که «برخی خواص شکست خوردند» نشان میدهد که حرفهای مطرح شده در دادگاه تا چه اندازه بیپایه و اساس و به خاطر فشارهای صورت گرفته در زندان بوده است.
در طول برگزاری «دادگاه» چه از جانب متهمان و چه از جانب وکلا تنها کاری که صورت نمیگیرد «دفاع» کردن است و تنها عملی که انجام میشود ایراد تجزیه و تحلیلهای کیهانی است و به کار بردن لغاتی مانند «فتنه، اغتشاشگر، آشوبگر و…». قاضی صلواتی هم که طبق روال ماههای اخیر که به جای پرداختن به امر قضاوت به حرفهی شریف «مجریگری» روی آورده و در نبود کامران نجفزاده در کشور سوالهای ژورنالیستی و القایی همچون «به چه دلیل در فتنهی روز عاشورا شرکت کردی؟» میپرسد.
متهمان نه تنها در دادگاه دفاعی نمیکنند، بلکه تا آنجا که میتوانند علیه خود صحبت میکنند. طبق روال همیشه هم به همهی ای نتایجی میرسند که کیهاننشنیان ماهها با دریدهگی میخواهند به خورد مردم بدهند و هیچکس این کالای بنجلشان را نمیخرد. نتیجهیی که «در فرصت زندان» و با «کمک بازجویان مهربان و خوب» که به هیچ عنوان سابقهی تجاوز و شکنجه ندارند، کسب میشود.
صحبتهایی که بیان میشود از روی نوشتهها و تلقیناتی است که توسط بازجویان صورت گرفته و متهمان به طور مشخص بابت آن تحت فشار شدید بودهاند. اما این گفتهها و این اظهارات و «تحلیلهای» کیهانی آنقدر ناشیانه نوشته میشود و در این نمایش بد بازی میشود که بیننده تنها راهی که برای توجیه این روایت میتواند پیدا کند «عدم سلامت عقلی قاضی، دادستان و بازجویان» به عنوان شرکای این نمایش است. جملهها و ادله چنان ناشیانه گفته شده که بیشتر باعث خنده است، کسی که به ادعای دادگاه و اقراری که انجام میدهد در تمامی تظاهراتها حضور داشته در تمامی جملههای خود از این تجمعات مدنی و مسالمتآمیز و قانونی به عنوان «اغتشاش» یاد میکند، همان واژهیی که کودتاچیان هفت ماه است دربهدر آن هستند.
هر ۵ متهم میپرسند و میگویند و میخواهند که «سران فتنه» در این دادگاه حضور پیدا کنند و به احتمال زیاد «در فرصت زندان» که «محلی بوده برای فکر کردن» به این نتیجه رسیدهاند! و باز هم مثل همیشه اینکه متن کیفرخواستها و اقرارها و اعترافها به صورت دقیق همان مسائلی است که کیهان و کیهاننشینان مطرح میکنند، تصادفی است و از همان «پیشگوییهای» کیهان است که این موارد را پیشبینی کرده بود.
محلی که عضویت در فیسبوک از جمله اتهامات است، جایی که یک متهم به جای دفاع تجزیه و تحلیل کیهانی میدهد، جایی که قاضی بیشتر در نفقش یک «شومن» ظاهر میشود و جایی که دادستان کیفرخواستاش را از روی سرمقالهی کیهان میخواند، ناماش همه چیز هست الا محکمه قضایی. اگر بود آرش رحمانیپور و علیزمانیی دو و سه ماه بازداشت شده قبل از انتخابات به جرم حوادث بعد از انتخابات کشته نمیشدند.
- این شوی تلویزیونی را صدا و سیما اینگونه روایت میکند. آب و تاب دادن یکی دو متهم به قضیه جالب توجه است
- از علیرضا فیروزی و سورنا هاشمی همچنان خبری در دست نیست؛ پدر سورنا نامهیی تلخ نوشته است
- رنجنامه شیرین علم هولی زندانی زن کرد محکوم به اعدام
پیشتر در همین رابطه
مدیار
