Categorized | جامعه

Tags :

سطح سلیقه‌ی ما

در پی‌نوشت مطلب قبل نوشتم که “بعد نوشتی” دارم که بعد می‌نویسمش. می‌خواستم چیزی را نشان بدهم که همه‌ی ما می دانیم و با آن مواجه‌ هستیم. بعد از نوشتن مطلب قبلی آن را در بالاترین گذاشتم. شکی نداشتم که لینک داغ نخواهد شد و تعداد قابل توجهی روی آن کلیک نخواهد. این مساله برای‌ام مثل روز روشن بود. و بعد هم مطمئن بودم که امشب بعد از برنامه‌ی نود همان اتفاقی که در طول سه هفته‌ی آخر افتاد تکرار خواهد شد.
مطلب قبلی را که را که در بالاترین گذاشتم حدود ۸ رای آورد و ۶ کلیک روی آن شد. حالا نگاه کنید به مطالبی که در حال حاضر روی بالاترین است چند مطلب را با تعداد رای‌ها می‌گذارم (البته رای تا این لحظه است و بدون شک اضافه خواد شد)

قصد توهین به نویسنده‌گان مطالب و آن‌هایی را که چنین مطالبی می‌خوانند ندارم. اتفاقا بحث برنامه‌ی نود بحث روز بود هست. لینک‌های بی‌مفهوم و بسیار بدی و بدتری هم در بالاترین وجود دارد که این نوشته‌ها در مقابل‌اش یک بحث علمی است. بحث مربوط می‌شود به “سطح سلیقه‌ی” ما ایرانیان و اهمیت اخبار برای ما و یا شاید یک جور بی‌تفاوتی که در میان همه‌ی ما ایرانیان نفوذ کرده است. این درست است که قرار نیست همه اخبار سیاست را بخوانند یا به دنبال اخبار زندانیان سیاسی باشند. این درست است که قرار نیست همه دغدغه‌ی حفظ میراث فرهنگی و حفظ حرمت مشاهیر میهن را داشته باشند. این درست است که قرار نیست هیچ کس به دنبال موارد سرگرم کننده نرود.

اما؛ این هم درست نیست که در دنیا در آمار جست‌وجوی واژه‌ی “سکس” کشور اول باشیم. این درست نیست که نسبت به تمام مسائل فرهنگی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی که اساس جامعه و کشور ما هستند بی‌تفاوت باشیم.

ما ملتی هستیم:

  1. سرخورده
  2. استبدادزده
  3. زیر بمباران تبلیغاتی تمامیت‌خواهان از شبکه‌های مختلف تلویزیونی و رادیویی و هر تریبون دیگری در کشور
  4. زیر فشار شدید اقتصادی که دنبال هر راهی می‌گردیم تا آن را فراموش کنیم
  5. زیر انواع و اقسام فشارها و دارای عدم امنیت روانی و اجتماعی و جانی

اما هر چه هست و هر چه هستیم باز هم دلیل نمی‌شود که بی‌تفاوت از کنار همه چیز گذر کنیم. زیاده‌گویی نکنم، هر چه که می خواهم بنویسم همه می‌دانید. تنها درددلی بود و بس. به خدا گناه داریم.

جان استوارت میل می‌گوید:

اگر انسان آزاد نباشد که بتواند به دل‌خواه خود زنده‌گی کند و هر راهی را که می‌پسندد در پیش گیرد پیش‌رفت تمدن امکان‌پذیر نخواهد بود و آن‌جا که اندیشه‌ها در بازار آزاد عرضه نشود حجاب از چهره حقیقت بر نخواهد افتاد و جائی برای ابتکار و خود جوشی و نبوغ و قدرت فکری و شجاعت اخلاقی نخواهد ماند . چنین اجتماع در زیر بار فشار ابتذالات گروهی در هم خواهد شکست . آن‌چه غنا و تنوع است زیر سنگینی باررسوم و عادات و به تبعیت از تمایل طبیعی مردم به هم‌رنگی با جماعت، خرد و نابود خواهد شد و حاصلی جز استعدادهای فرو مرده و مردمی کوته اندیش، له شده، فسرده و کج و معوج ببار نخواهد آورد.

پی‌نوشت:

وبلاگ من یک وبلاگ حقوق‌بشری است و نود درصد مطالبم مربوط است به زندانیان سیاسی ونقض حقوق بشر. اما روزانه به طور میانگین ۱۰ نفر با جست‌وجوی واژه‌ی “عاشقانه” به وبلاگ‌ام قدم می گذارند!

در وبلاگستان:

Leave a Reply

  • اشتراک
  • آخرین نوشته‌ها
  • نظرات
  • برچسب‌ها
  • sina: گاه به سخن گفتن از دردها نیازی نیست سکوت ملال ها از رازه دل...
  • مجتبی سمیع‌نژاد: مخلص نوید عزیز هم هستیم...
  • مجتبی سمیع‌نژاد: زنده باشی آرش جان...
  • navid: قربان لطفت. قلمت جوشان!...
  • کمانگیر: مخلصم مجتبی جان....
  • weblog nevis bigonah: سلام خوبي رفيق باز هم اون خاطرات تلخ ياد آور شد نشستم تمام ل...
  • Micah Arden: Sick of obtaining low amounts of useless visitors for your s...

Madyar’s Shared

از گذشته

دسته‌بندی


روزانه

  • خرابی اینترنت

    به علت نزدیک به روز قدس اینترنت کشور تا بعد از روز قدس دچار اشکالات فنی ـ کودتایی است

    09/02/10


  •  رحیم رشی، فعال کرد در چهل و دومین روز اعتصاب غذا است


    08/30/10

بلاگ چرخان